GSM 2, 2.5:
گسترش گوشیهای سلولی(Cellular phones) تلفن همراه در اوایل دهه هشتاد میلادی در اروپا، رو به زوال نهاد. عدم وجود استانداردسازیهای تکنولوژیکی، سران اجلاس وزرای ارتباطات و فناوری اطلاعات کشورهای اروپایی را در سال 1982 با هدف توسعه یک استاندارد واحد برای گوشیهای همراه که در سراسر قاره، قابل استفاده باشد وادار ساخت تا به ساخت گروه ویژه تلفن همراه (GSM) مبادرت ورزند.
نخستین شبکه استاندارد جیاسام نیز در سال 1988 و در فنلاند افتتاح شد و در سال 1989 مسوولیت مدیریت استاندارد به موسسه استانداردهای ارتباطات سیار اروپا (ETSI) واگذار شد و فاز نخست راهاندازی شبکههای GSM (سیستم عمومی ارتباط سیار ) در سراسر قاره نیز در سال 1990 بهرهبرداری شد.
GSM(Global System for Mobile communication) و GPRS(General Packet Radio Service) استانداردهای سیستم بین المللی ارتباطات همراه می باشند.
برای استفاده از GSM نیاز به یک موبایل GSM یا یک مودم GSM می باشد.مودم های GSM دستگاه های بی سیمی هستند که از طریق سیم کارتی که درون آنها قرار دارد با شبکه های بی سیم GSM کار می کنند و اطلاعات را از طریق امواج رادیویی ارسال و دریافت می نمایند و در انواع داخلی(Internal) و بیرونی(External) وجود دارد و با پورت های مختلفی از جمله LAN، USB، RS232 و ... می توان با آن ارتباط برقرار کرد.
این مودم نوعی از دستورات را دریافت می کند که تحت عنوان AT Command شناخته می شوند. مودم GSM می تواند به صورت مستقل و یا در داخل گوشی تلفن همراه ارائه گردد.
AT Command به نوعی از دستورات رشته ای گفته می شود که برای مدیریت مودم ها اعم از GSM، Dial Up،... و یا گوشی موبایل مورد استفاده قرار می گیرند.مثلا برای ارسال اس ام اس از AT+CMGS و برای خواندن اس ام اس از AT+CMGR استفاده می شود.جهت ارسال دستور به دستگاه از طریق کامپیوتر کافی است دستورات را به پورتی که مودم را وصل کردیم بفرستیم که این کار به روشهای مختلفی (Win/Web Application , Scripting) می تواند انجام شود که یکی از ساده ترین آن ها استفاده از Hyper Terminal ویندوز است.
در روشهای برنامه نویسی نیز کافی است از امکانات زبان انتخاب شده جهت ارتباط با پورت متصل شده به مودم استفاده نمود و یا اینکه از Component های آماده (Activex) برای این کار استفاده نمود.
در راستای تکامل تکنولوژی
GSM و ورود شبکه تلفنهای همراه به عرصه تبادل داده مبتنی بر IP اولین استاندارد با ارائه
GPRS بر روی شبکه های سلولی به مورد استفاده قرار گرفت.
این تکنولوژی که نقش یک وصله را برای ارائه امکانات
تبادل دادهای بر بستر Ip روی شبکه های
نسل 2 را بر عهده داشت و سعی در نزدیکتر سازی شبکه های پیاده سازی شده
نسل 2 به شبکه های نوپای
نسل 3(
مبتنی بر ارتباطات دیجیتال)را عهده دار بود بانام
GSM2.5 شناخته شد.بعدها این تکنولوژی بهبود یافته و بعنوان
EDGE بر روی این شبکه ها مورد استفاده قرار گرفت.
مزایای ارتباط مبتنی بر IP:
1- سرعت انتقال اطلاعات بالاتر
2- امکان اتصال به اینترنت بطور دائمی (اتصال دائمی)
3- محاسبه هزینه سرویس بر اساس حجم اطلاعات ارسال/دریافت شده و نه بر اساس مدت زمان استفاده از سرویس (بسیار ارزانتر)
4- امکان اتصال و بهره برداری از کلیه امکانات فراهم شده برای شبکه های TCP/IP
اتصال بی سیم، ارزان و دائمی به اینترنت مزیتی است که باعث می شود بصورت OnLine بتوانید ارتباطات لازم را برقرار نمائید و یا کنترلهای لحظه ای را انجام دهید و این مهمترین امکانی است که از آن جهت ارتباط و کنترل از راه دور بصورت OnLine استفاده می شود.